Brusco

Brusco

Van het woord alleen al voel je hoofdpijn opkomen (au!): lambrusco. Waarom dat bij mij het geval is weet ik niet, want ik ben opgegroeid met een moeder met smaak. Zij kocht echt geen om te huilen zo zoete lambrusco.
Maar aangezien ik mij de smaak toch vrij helder voor de geest kan halen (au!), heb ik ‘m wellicht een keer met vrienden gekocht toen we in de leeftijd waren dat we zelf een en ander moesten inslaan voor een feestje en budget noch smaak hadden.

En daarna nooit meer.

Tot de reclameheren van NATWERK me uitnodigden voor een feestje waar een, naar hun mening, goede lambrusco gelanceerd zou worden. Hun eigen Brusco welteverstaan. Het feestje haalde ik niet, maar de fles vond zijn weg naar mijn huis.

Op mijn verjaardag opende ik Brusco en een deel van mijn gasten zette ik in als tester.
Er bleek een tweedeling te zijn: zij die na een slok Brusco overvallen werken door een bitter laagje dat zich tegen hun gehemelte schurkte en een slokje water nodig hadden om de geactiveerde speekselklieren tot bedaren te brengen en zij die hier totaal geen last van hadden en Brusco gewoon lekker wegdronken.

Hij is droog en fris met een bubbeltje. Lekker, maar helaas hoorde ik tot de eerste groep proevers. Met de bodem van het derde glas in zicht was de gekke sensatie weg, maar na die hoeveelheid had ik al bijna last van andere zaken (au!).

Brusco, 10 euro, online te koop.

2 reacties

  1. Ik behoorde tot de tweede groep, prima te doen! :-)

  2. Ik had ook al inderdaad een artikel gelezen over dat ze de Lambrusco weer hip en happening willen maken. Ik herinner met de smaak ook nog uit mijn tienerjaren. Leuk om te weten dat de smaak tegenwoordig wat beter is! Alleen dat bittere laagje maakt me wel een beetje bang. Snel maar eens uitproberen dan.

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*