Rozemarijn koken & foto
Cactusvijgen. Elk jaar weer sta ik jubelend voor zo’n krat. Ik zie ze ook altijd maar eens per jaar. Blijkbaar is dat te weinig en vergeet ik daarom dat ik ze niet moet kopen.
De geel-rode vruchten liggen in de winkel zonder de scherpte stekels. Dat is fijn, maar er blijven nog steeds wat vervelende weerhaakjes achter die je niet kunt zien, maar wel in je handen prikken.
Als het eenmaal gelukt is om de schil eraf te snijden, moet je maar hopen dat die weerhaakjes enkel aan je handen zitten en niet stiekem ook op de vrucht zijn beland, want het lijkt me niet gezellig om die naar binnen te slokken.
Aan de andere kant… zo ver komt het toch niet, want als je een hap van het vruchtvlees neemt, sta je met een bek vol… pitten. Op Wikipedia lees ik dat je de pitten gewoon kunt eten, maar degene die dat heeft geschreven heeft zeker nog nooit een cactusvijg van dichtbij gezien. De pitten zijn namelijk groot, knoeperdhard en onmogelijk op te kauwen. Wie wil er nou een mond vol keiharde pitten doorslikken?
Goed, wat te doen? Door de zeef drukken dan maar! Dan krijg je lekker sap. Maar wie weet kun je dat ook wel in de winkel kopen als onderdeel van een multisapje.
Niet kopen dus, die cactusvijg.
Oh, maar ik doe het wel hoor. Volgend jaar. Wanneer ik wederom ben vergeten wat een ellendige dingen ze zijn.
Gewoon uitspugen die pitten …
ojee,ik kocht vandaag voor het eerst cactusvijgen die nu mooi liggen te zijn in de fruitschaal omdat ik geen idee had hoe of wat … mooi laten liggen dus ;-`0
Jaa ze zijn een drama. Meer pit dan vruchtvlees. Terwijl ik normaal toch echt geen moeite heb met pitten.
Volgens mij zijn ze in NL ook nooit fatsoenlijk rijp, die cactusvruchten.
Nou Daan, je kunt er sap van maken
En Tertia, ben blij dat jij ze ook stom vindt.
@LL maar het is meer pit, dan vruchtvlees. Verschrikkelijk.
Ik dacht dat ik de enige was die een grote weerstand had tegen die pitten. Niet dat ik vaak met cactus werk, maar het blijf irritant.
Die vreselijke cactusvijgen… ik vergeet het ook iedere keer. Peuterzoon en ik hadden ze samen uitgezocht, en dus allebei de handen vol naaldjes. Arm kind.
Hoi Annemieke,
Cactusvijgen zijn makkelijk schoon te maken.
Pak er eentje met een stukje keukenpapier en leg hem op een bordje.
Prik hem vast in het midden met een vork.
Snijd met een mes beide uiteinden eraf.
Snijd de schil in de lengte in tot aan het vruchtvlees (dat is circa 0,5 cm).
Wrik met je mes het schil van het vruchtvlees even open en trek het weg door het mes onder het schil te zetten. Nu kun je je vork eruit halen en met je vingers de vijg pakken.
Het klopt dat de pitjes hard zijn, maar dat vind ik het juist lekker om ze te eten
Je kunt de vijgen zeven en een heerlijke sap krijgen. Als je die laat inkoken, krijg je een superlekkere coulis die het goed doet bij allerlei zachte toetjes.
Saluti!
Marina