Così Com’è tomaatjes in pot en de Sabijnse heuvels

cosicome_tomaten_golosita

De heer Tittoni had al meerdere malen aan mijn twitterdeur gerammeld. Sabijnse olijfolie! Die MOEST ik proeven. Waar meneer dan bleef weet ik niet, maar recent kwam hij aanzetten met weer wat nieuws. Verse tomaatjes in pot. Hij is op de Così Com’è promotour en hup daar stond hij dan met twee potten. In het echt. Natuurlijk bracht ook hij meteen de al tijden beloofde Sabijnse olijfolie mee en een potje met olijventapenade.

Nu hangen jullie natuurlijk aan mijn lippen om te horen hoe de olijfolie smaakt, maar daarover kan ik nog geen uitspraken doen. Ik heb nog twee flessen lekkere olie open, dus deze moet nog even wachten.

De olijventapenade? Heerlijk!
Maar waar het meneer om ging: de tomaatjes. In pot dus, bedoeld als vervanging van verse tomaten, op het moment dat er geen verse voorhanden zijn. Zoals nu in de winter bijvoorbeeld. Nouja, ze zijn er wel, maar ze smaken nergens naar.
Ingeblikte tomaten zijn velloos en zuur. Prima voor saus natuurlijk, maar niet als vervanging van verse tomaten. Kunnen deze tomaten hun belofte waarmaken?
Ja en nee.

In een caprese voldoen ze niet. Ze hebben door het water in de pot te veel bite verloren en zijn dus zacht. In caprese moeten wel tomaten waar je op kunt kauwen, vind ik.
Maar als bovenlaagje bij een ovenschotel, door guacamole of een salade met veel goodies zijn ze prima. En handig om in de kast te hebben staan, voor in de koude maanden, wanneer je niet standaard tomaten in huis hebt. De rode Datterino zijn iets steviger dan de gele.

Ik ben nu wel nieuwgierig geworden hoe deze tomaatjes, die “gerekend kunnen worden tot de hoogste kwaliteit in de tomatenfamilie”, smaken als ze vers zijn. Helaas voor mij komen ze niet uit de door heer Tittoni geliefde heuvels, maar uit Salerno, dat zuidelijker ligt.
Want laat ik nu net naar de Sabijnse heuvels gaan later in het jaar! Met Vegatopia zijn we uitgenodigd om een vegetarisch agriturismo (met eten!) uit te proberen. We krijgen rondleidingen, zullen een olijfmolen bezoeken en duiken de keuken in. En omdat we dan toch al in de buurt zijn, plakken twee mederedacteuren en ik er een dag Rome aan vast.

Ja! Daar word ik blij van.

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*