De stiekeme snoeper biecht op.

“Hee, dat papiertje hè, wat hier op de boekenkast ligt. Dat mag je niet weggooien hoor.” Ik wapper wat met de wikkel, maar krijg matige respons. Op herhaling dan maar… “Dat is de wikkel van dat koekje dat we meenamen uit Rome van die ene koffietent, hoor je me, niet weggooien hoor, ik wil nog wat met de ingrediëntenlijst doen!”. “Die heb ik trouwens vanmiddag in mijn eentje stiekem opgegeten…

Oh dat geeft niet.

“Niet? Jawel toch, dat is echt onaardig, maar ik wilde ‘m niet delen want het was lekker en maar klein.”

Hm, dat ben ik wel gewend hoor. “Wat ben je gewend? Je bedoelt dat je dat wel kent, dat je in je eentje iets helemaal opeet?”

Een paar minuten later: Wanneer heb je dat opgegeten dan? “Vanmiddag.” Waar was ik toen? “Hier op de bank.” Hm. Hij kijkt bedenkelijk.

3 reacties

  1. Tsk. Ik ga je op de volgende kookdate in de gaten houden!

  2. Doe dat… wil ik wel meemaken wat er gebeurt als ik een overtreding bega. Een boze Chris?

  3. He, dat doe ik ook, papierwikkels bewaren! En dan ook waarschuwen dat het vooral niet weggegooid moet worden.
    En dan doe ik er vaak nog niets mee ook.

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*