De zeer geslaagde verrassing

Hoorde ik die trouwambtenaar gisteren nou zeggen dat ‘gij, P. -zolang jullie aan elkaar verbonden zijn- elke ochtend cappuccino zal maken voor partner A.’? Fantastisch!

Daar zitten we dan geregistreerd te wezen.

Ik ben trouwens best goedgelovig. Hele suffe dingen kun je me wijsmaken. Vooral als je P. heet. Maar ik ben wel alert en verrassingen blijven voor mij niet lang verborgen. Een reeks van verdachte zaken, leiden vaak al snel tot een conclusie. Nee, je hoeft niet te doen alsof je massaal mijn verjaardag bent vergeten, want dan weet ik dat er een surpriseparty aan zit te komen (maar dat gebeurt alleen in Hollywood toch?).

Maar gisteren hadden ze me toch echt een keer goed te pakken.

Behalve de zenuwachtige ambtenaar -hij deed het voor het eerst-, waren onze vier ouders ook aanwezig bij de plechtigheid.
Het was gewoon simpel. Sober, noemde hij het, zonder toeters of bellen. Gelukkig heeft geen van ons beide ooit willen trouwen, want we houden er niet van om een hele dag in de aandacht te staan en weten echt leukere dingen met ons geld te doen. Maar ieder zo zijn plezier.
We gingen ergens lekker koffie drinken en daarna wachtte een lunch bij ons thuis. Halverwege de middag vertrokken ze weer richting huis. Geen toneelstukjes (alhoewel, achteraf gezien, wat stonden ze nou debiel afscheid te nemen van elkaar?), geen anekdotes, geen liedjes. Gewoon lekker gegeten en genoten. We waren overladen met prachtige bloemen. Zelfs mijn collega’s hadden een lieflijke gele bos laten bezorgen.

Ik probeerde nog eventjes te rusten en te liggen, voordat mijn zusje op de thee kwam uit haar werk. Ze had per se langs willen komen. Dat vond ik al zo raar, waarom al die moeite doen en onhandig na het werk nog twee bussen in moeten, terwijl we elkaar al zo vaak zien? En ze had ook al niet gevraagd of ze mee kon eten, noch aangegeven dat ze thuis zou eten (verdacht feit nummer 1, al weken geleden geconstateerd). Zat ze ondertussen ook nog de hele tijd te smsen. Er waren al eerdere gebeurtenissen die dag ook zo vreemd (wat stonden onze ouders bijvoorbeeld toch te smoezen bij de auto? En ik riep nog “hee joh, wat doen jullie daar geniepig!“) Er gingen steeds allerlei bellen rinkelen in mijn hoofd, maar ik was niet in staat om er een geheel van te maken. Het zullen de hormonen wel zijn… en dus liet ik alles maar voor wat het was.

Maar Marijke was ingezet als ordinair lokaas. Want tegen zessen ging de deurbel. Ik vroeg P. open te doen, omdat ik onderuit gezakt op de bank lag te chillen. Mijn zusje bleef gewoon doorkletsen, maar ik maande haar tot stilte omdat ik natuurlijk wél even wilde horen wie er aan de deur was. Een seconde later galmde het gejoel van een heel gezelschap de gang in en ik schrok me een hoedje.
Daar waren ze weer, die ouders van ons. Dit keer met uitbreiding van de broers van P. en geliefde van Marijke. Bovendien hadden ze bubbels mee. Er ging toch nog een feestje gevierd worden!

Kijk, dat is nu zo leuk aan familie. Die snappen gewoon precies wat ze wel kunnen doen en wat ze moeten laten om uiteindelijk blije snuitjes te krijgen. We lieten ons meevoeren in de toost en naar het restaurant, waar een tafel voor tien wachtte.

Bedankt voor de verrassing, lieve familie!

10 reacties

  1. Proficiat lieve Annemieke en P!

  2. :)

    Maarre wat is die foto linksonder?

  3. Dat is iets wat ik op straat zag liggen onderweg terug van het stadhuis. Iets van een plastic kraaltje of pailletje ofzo.

  4. Gefeliciteerd, Annemieke en P.! Stiekem getrouwd dus, stelletje boefjes.

  5. Janee. Trouwen is dus toch anders.

  6. gefeliciteerd!! Leuk oor zo’n verassing!!

  7. Ha Annemieke en P.

    Van harte gefeliciteerd!

    Ik las net even niets vermoedend jouw weblog

    Gr,

    Marjolein en Martin

  8. Gefeliciteerd!

  9. Trouwen anders? Dit lijkt precies op de ‘sobere plechtigheid’ die mijn huwelijk was…

    Gefeliciteerd!

  10. gefeliciteerd!
    al is het dan niet écht trouwen.. het is toch een feestje waard!

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*