Een ‘tigella’ in een prachtige stad

Wie al lang in één en dezelfde stad woont, wordt op een gegeven moment een beetje blind voor de schoonheid ervan. Natuurlijk, ik geniet enorm in Leiden; het is een waanzinnig mooie en fijne stad. Lekker klein bovendien, dus je kunt er alles leren kennen en ze verveelt nooit.

Maar laat ik eerlijk zijn: vaak ga ik recht vooruitkijkend van punt A naar B en zie ik niks nieuws. Zo’n burcht bijvoorbeeld, het is net alsof hij in mijn huiskamer staat, zo vaak heb ik hem al gezien.
Ik deed dus iets heel geks vandaag: in plaats van naar voren te kijken, keek ik ook eens opzij en omhoog en kreeg daarmee een ander perspectief op mijn stad. Ik keek in waanzinnig charmante keukens die een meter boven straatniveau lagen, zag een vervaagde geveltekening op een pand dat lang geleden een slager moet zijn geweest en ik zag mezelf bijna klemlopen in een steeds smaller wordende steeg.
Het zal de op handen zijnde lente wel zijn; daar krijg ik kriebels van en word ik ineens opnieuw verliefd op mijn eigen stad.

Ik was bij Pomino geweest en had een grappig broodje meegenomen, een ‘tigella’, die oorspronkelijk gebakken wordt op een gelijknamige tegel. Erg lekker en ik dipte ‘m thuis in een kommetje novello olijfolie.

tigella

 

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*