Foodiespul in de supermarkt

Afgezien van de plekken waar je je als foodie zonder gêne kunt vertonen (delicatessenzaken, leuke wijnwinkels, goede bakkers), kom ik ook met regelmaat in de supermarkt.

Bij de Digros/Dirk winkels loop ik altijd rond met het gevoel op Mars te zijn. Vragen als ‘bestaan er echt leggings met die print?’ ‘is dat licht zo fel of ligt het aan mijn ogen?’ en ‘werken hier nu echt geen brunettes?’ spoken door mijn hoofd. Ik race er altijd doorheen en graai onderweg biologsche roomboter, melk en segafredo espresso mee.
Nee, dan C1000. Daar loop ik met echt gemengde gevoelens. Enerzijds bekruipt me zo’n wannabe-chique gevoel. “Wij doen alsnog we goedkoop zijn, maar ondertussen, gna.” Bovendien verkopen ze amper biologische groenten, maar wel kiloknallers vlees.
Anderszijds verkopen ze wel goede vleesvervangers en hebben ze af en toe geinige producten, zoals fairtrade en biologische chocopasta, huismerk bio vanilleyoghurt en veel exotische producten.

Vandaag werd ik weer verrast, toen ik -geheel toevallig natuurlijk- door het chipspad liep. Onder de lekkere Burts chips lagen twee soorten Hoeksche Chips. Mijn favoriete chips van Nederlandse bodem, gewoon bij mijn ordinaire supermarkt! Een goede zaak.

Ik las in een lokale krant ook al dat bij een andere supermarkt in Leiden kaas uit de regio werd verkocht. Op zo’n manier kun je je als foodie dus best vertonen tussen de schappen.

2 reacties

  1. Hier in Engeland heb je een heel nare supermarkt, de Waitrose. Heel erg fijn, veel luxe en delicatessen, heel veel bio vlees, luxe kaasjes en ga zo maar door. Ook groentes als aardperen etc. Met als gevolg dat je als je daar boodschappen gaat doet altijd een fortuin moet neertellen.. Toch blijf ik gaan…. Zo super, zo’n markt..

  2. Die kaas uit de regio vind je bij Hoogvliet, maar is niet per se biologisch, maar uit het Groene Hart.

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*