Giller van een prei

Wat valt op aan deze preitjes?

Om het jullie makkelijk te maken om te raden, heb ik er een pen naast gelegd.

Ze staan al driekwart (!) jaar in mijn moestuin. Het zijn preien met een identiteitscrisis. Ik ga daar maar in mee en daarom mogen ze vandaag eindelijk uit de grond en doen alsof ze een bosui zijn. Want die had ik nodig, maar niet in huis.

11 reacties

  1. Dit zijn calçots een Spaanse delicatesse. zie http://www.mevrouwgerritsen.nl/?p=258
    Een soort winterpreitje. Binnenkort hoop ik ze weer te gaan eten!
    groet MG

  2. Maar zijn calcots dan preitjes die vroeg worden geoogst of zijn het ook nog een speciaal soort preitjes?

    Want ik kan verklappen dat mijn preitjes gewoon slecht groeiden. ;)

  3. Het zijn preitjes die in de winter groeien en daarom waarschijnlijk langzaam. Ik zal me er nog eens verder in verdiepen.

  4. Leuk.

    Deze zijn al in de zomer in de grond gegaan. Genant.

  5. Whahahahahahahahahahahaaaaaaaaa

  6. Kleintjes, dan zijn we waarschijnlijk wel tastefull! Smaakten ze oud of juist fris?

    Oja, een weetje: afgelopen zaterdag stond in de Volkskrant iets over het verschil tussen gewone en bio-champignons. Het is een interessante rubriek over hoe ‘duurzaam’ bepaalde ‘duurzame’ producten nu eigenlijk zijn. Uitkomst: biochamps zijn minder goed dan gewone champs. Champignons worden al geteeld onder biologisch goede omstandigheden. Het is al redelijk optimaal. Het zit hem met name in de compost waar de champies op worden geteeld. Omdat er nauwelijks biologische paardenmest bestaat, is dat bij bio-champs vervangen door extra stro en kippenmest. Hierdoor leidt biologische compost tot kleinere oogsten.

    Doordat de vraag naar biologische compost klein is en de eisen voor verwerking streng zijn, laten compostleveranciers de eerste fermentatiefase van biologische compost, waarin de ammoniakuitstoot het grootst is, doen in Duitsland, waar de compost in contact met de buitenlucht en zonder ammoniakfilters vergist. Kleinere opbrengsten, hogere ammoniakuitstoot.

    Interesting huh? Ik zal je het artikel even sturen.
    xx Lau

  7. Ik heb ’t magazine hier al liggen!

  8. Schattig zijn ze wel. Waren ze lekker?

  9. Ik heb hetzelfde.

    Ik had heel enthousiast prei gezaaid. Winterharde, die best dik moest worden. Eerst worden dat hele dunne groene sprietjes. Daarna in een grotere bak gezet totdat ze potlooddik zouden zijn – dat duurde al eeuwen, en ik heb nog gesmokkeld ook. Toen in de volkstuin gezet, ergens in juli ofzo. En toen bleef het stil, om het zo maar te zeggen. En het beetje wat het was geworden, is opgegeten door de konijnen. Dus jij hebt nog geluk.

  10. Ah, mijn leed is relatief. Phew!

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*