Hoe 1 cappuccino 2 latte werd

Ik heb een opzienbarende onthulling. Het zwarte gat blijkt zich te bevinden in mijn stofzuiger. Ik zat er met mijn neus bovenop toen een babysok van onder een kast vandaan, zo in mijn stofzuiger verdween. Bij grondig onderzoek van de stofzuigerzak was echter geen sok te vinden. En hij lag ook niet stiekem weer onder de kast.
Het was dan wel weer een van de stomste sokken die T. heeft. Dus Uri Geller, eat your heart out.

Niet lang daarna gingen we over tot meer aardse zaken: stemmen. Van de week nog zag ik een oproep in Leiden om blanco te gaan stemmen als protest voor mensen die duidelijk willen maken dat ze zich door geen partij vertegenwoordigd voelen. Dat begrijp ik niet. Als je uit twaalf te kiezen partijen er geen kan vinden die in de buurt komt van hoe jij denkt over mens en maatschappij, dan vraag ik me af of je in de rest van je leven wel in staat bent tot het sluiten van compromissen. Vinden dat een partij volledig moet aansluiten bij je denkbeelden, wil het in aanmerking komen om op te stemmen, is mijns inziens doorgeschoten individualisme.

Na deze dynamische gebeurtenis -er was nog een ander iemand in het stembureau dat 200 meter verderop lag-  was het natuurlijk tijd voor koffie. De beoogde cappuccino werden 2 latte’s, want ik liet de koffie te lang doorstromen en had teveel melk op het vuur gezet.

4 reacties

  1. Misschien zit de sok nog in de stang (hoe heet dat ding?)

  2. Nee, want dat heb ik getest. :)

  3. Ik heb datzelfde probleem met de wasmachine en of droger… Bepaalde elektronische apparaten lijken het gewoon lekker te vinden om af en toe een sokje te snaaien. Ik vind ze nooit meer terug…

  4. Ja het sokkenmysterie.
    Bij mij verdwijnen soms ook sokken in de was, gewoon zomaar voor de lol…

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*