Kastanjepompoenbanaan-chocoladecake

Ja mensen, het is herfst en dus weer voor spelletjes. En voor warme melk. En dan mag je bovenstaand woord wel gebruiken voor scrabble.

Van mijn eigenzinnige collega Paul kreeg ik maandagochtend een doos zelfgeraapte tamme kastanjes. Hij waarschuwde nog voor wormpjes, maar die heb ik niet gezien. Wel zwarte korreltjes van binnen, wellicht eitjes?

In ieder geval wilde ik er wat anders mee doen dan er puree van maken of poffen en ik had vandaag – mijn vrije dag – zin in een cake. Ik voel me de laatste dagen wat minder lekker en dan is cake wel zoiets wat vertroostend werkt.

Ik houd mij normaal strikt aan de basisverhoudingen van mijn opa’s cake, maar ik had vandaag het lef er vanaf te wijken en zelf de verhoudingen met wat instinct te bepalen in de hoop op een mooie cake. Gelukkig heeft mijn kookgevoel mij niet in de steek gelaten en is het een erg lekkere herfstcake geworden!

200 gram tamme kastanjes (snijd ze aan de bovenkant in, kook ze vijf minuten en pel ze, gooi de rotte weg; daarna houd je zo’n 120 gram aan vruchtvlees over waarschijnlijk)
250 gram pompoen (gekookt in de schil)
1 banaan
20 gram roomboter
50 gram suiker
4 eieren
230 gram cakemeel
15 gram cacao
1 theelepel kaneel
8 stukken walnoot

Doe de zachte boter, gekookte pompoen, gepelde kastanjes en de banaan in de keukenmachine en meng het tot een grove pasta. Voeg dan de suiker en de eieren toe en meng het tot een gladde pasta. Doe er de cakemeel bij, meng weer. Als laatste mix je er de cacao en de kaneel door.

Vet een normaal formaat cakevorm goed in met boter (ik leg op de bodem altijd een beetje bakpapier, dan weet je zeker dat de cake van de bodem los gaat komen) en stort het beslag in de vorm. Trek met een mes in de lengte een streep door het beslag en leg de acht walnoten er bovenop in het midden (ze zakken nog iets naar de zijkanten).

De cake moet 5 kwartier op 160 graden in de oven!

3 reacties

  1. Het is zaterdagavond, ik zit aan de keukentafel met mijn gezinnetje te scrabbelen en ik denk het winnende woord te hebben (drie keer woordwaarde kan me niet ontgaan), past het niet!

    En bedankt he.

  2. Oh Annemieke,
    Ik heb het je lief maar ook een beetje in paniek gevraagt.Hoe lang en hoe heet bakt jouw opa zijn taart. Nu staat het beslag op mijn aanrecht te verpieteren (alhoewel onze kat eet er lekker van).
    groet Paul
    je eigenzinnige collega alhoewel eigenzinnig?

  3. Ik zei het nog, maar je was te veel in paniek om het te horen.
    Ik heb het zojuist toegevoegd boven.

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*