(Niet te) pruimen

rodepruimen

Het was een beetje een rare afspraak. Ik mocht een grote plant bij iemand afhalen en uit het telefoongesprek dat mijn ‘tussenpersoon’ voerde bleek dat meneer op het punt stond pruimenjam te maken. Ik grapte dat ik pas liever kwam als de jam al klaar was en klaarblijkelijk vond hij het dan nog gezelliger als ik bleef om de jam op een beschuitje te smeren.

Ik durfde al bijna niet meer, maar omdat ik niet alleen ging, stapte ik dapper naar het hofje af waar deze jonge charmeur met exotische naam woonde. Ik zag een pruimenboom met honderden knalrode pruimen en eronder een oudere man met een iets te dikke buik. Het bleek de charmeur. We gingen naar zijn slaapkamer…

… en daar stonden vier idioot grote planten met eronder een wildgroei aan dode blaadjes. De situatie was tamelijk hilarisch en uiteindelijk verdwenen we met plant in een winkelkar en een tasje pruimen. Ze bleken prachtig met een ingewikkelde naam, maar afgrijselijk zuur.

Nee, ik heb toch liever frissere pruimpjes als Reine Claude en Opal op de fruitschaal liggen.

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*