Op Twentse bodem: groententuinomelet en een slapeloze nacht

Van de week bezocht ik mijn vriend Gijs in Twente. In februari was ik er ook en toen schreef ik terug te komen als de groenten uit de grond zouden komen. And so I did.

Niet alles was al gereed voor consumptie. De tomaten waren nog groen en de bietjes en worteltjes mochten ook eigenlijk nog wel even in de aarde blijven. Toch hebben we genoeg geoogst om er een groentenomelet mee te maken: prei, een bietje en snijbiet, paar kleine worteltjes, peultjes en verse kruiden als oregano, basilicum en bieslook. Erbij wat aardappel, eieren van verderop, zout, peper en kaas.
Al met al een prima boerenomelet.

Tussen de appelbomen kaartten we. Eerder op de avond hadden we nog een raar geïmproviseerde tarte tatin gemaakt van de al wat grotere appels die we direct uit de oven gekomen aten.

Ik vroeg of ik op mijn matrasje in de woonkamer last zou gaan hebben van de muggen, maar hij dacht dat het wel mee zou vallen. Laat ik zeggen dat ik het woord ‘insecten’ voorlopig niet meer wil horen. Tientallen waren het er en dominant waren die paar vliegen en muggen die telkens in mijn oren wilden kruipen op het moment dat ik eindelijk dacht te gaan slapen (zo ongeveer elke tien minuten). Eén uur, half twee, twee uur, half drie, drie uur, half vier. Toen ik de jacht opgaf en besloot volledig onder de dekens te gaan liggen heb ik mogen slapen tot acht uur. Daarna heb ik zelf maar het espressopotje op het vuur gezet en ben ik in de eerste zonnestralen gaan zitten.

De autoreis terug verliep goed -opvallend – gezien de hoge mate van brakheid.

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*