Snijbiet in tahin, tomaat en citroen

Twee huizen beneden doen ze aan BBQen op het balkon (balkonquen is dat). De hele eendenbevolking wil hun vriendje zijn. Er wordt heel wat afgerend op het gras, want ondertussen zijn ze ook nog hitsig en vijandig. Onze eigen beestje wil ook getuige zijn van de commotie en doet af en toe een halfslachtige poging om bij ons op het balkon te komen en vervolgens bij elk onverwacht geluid weer snel naar binnen te rennen. Op het moment walmt er een lucht van schuurpapier (zo mogelijk nog beter dan aangebrand vlees) naar boven. Blijkbaar is het een rommel geworden met het barbecuen.

Ik ben vandaag één arm vergeten in te smeren. Die is rood van het fietsen en het strand van Noordwijk.
Na een schamel ontbijtje en een dag oud turks brood op het strand, zijn we ook even aangemeerd bij de lokale ijstent aldaar. Niet ijssalon Likkie, want daar wil je vanwege de naam al niet gezien worden, maar Vivaldi’s. Amarenen.

snijbiet

De bos snijbiet was aan zijn laatste fase begonnen. Er zaten op zich nog maar enkele gele bladen tussen, maar vanuit de groentenla hoorde ik al wel wat gemopper.
Ik heb het goed kunnen maken door het groen en een deel van de witte stengels dat sappig was te smoren in wat boter en driekwart fijngesneden vleestomaat. Daarna heb er nog wat citroensap (één eetlepel), een eetlepel tahin, een espressokopje water en een eetlepel room aan toegevoegd en verder op smaak gebracht met een beetje zout en zwarte versgemalen peper.

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*