The Rosenberg Focaccia

We wandelden door de Leidse binnenstad over de markt en ondertussen zat de kleine foet steeds op één plek te hannesen, linksboven in mijn buik. Misschien lag hij met zijn oortjes wel mee te luisteren naar alle buitengeluiden.

Eigenlijk hadden we weinig nodig, maar het was een leuke aanleiding om een wandeling te maken.
De dame van Pomino ging van een ‘goedenmiddag‘ naar een ‘hee!‘ en inspecteerde mijn groeiende buik even bij het binnengaan van de winkel. We namen er olijfolie mee, verse gist, een bakje van die lekkere groene olijven en een blikje Chino (een bittere frisdrank van het merk San Pellegrino).

Eenmaal terug thuis lag er een pakje in de brievenbus. Het was een cdtje van het Rosenberg Trio (Roots) dat ik voor mezelf besteld had. Ik probeer zoveel mogelijk te relaxen tussen alle kwalen door en als er iets is dat ik fijn ontpannend vind, dan zijn is het wel het gitaar- en basgeluid van deze muzikanten. Muziek is ook goed voor de groeiende beeb, die inmiddels al mijn stem kan horen en de geluiden om mij heen.
P. ging een duinwandeling maken met de inmiddels aangewaaide M. en dat gaf me gelegenheid om mij in de keuken uit te leven op focacciadeeg met mijn nieuwe muzikale aanwinst.
Terwijl het deegje op de verwarming stond te rijzen, kon ik even mijn rugpijn de kans geven weg te ebben op bed. Maar blijkbaar had ik zo lang gedaan over nog wat laatste boodschappen en het deeg, dat na tien minuutjes liggen de heren alweer terug waren. P. kwam onbedoeld grappig uit de hoek toen hij vroeg waar de focaccia lag, omdat hij M. een stukje wilde aanbieden.

We aten het bij o.a. tagliatelle met een saus van gedroogde (geweekte) paddenstoelen, kastanjechampignons van de paddenstoelenmarktkraam en een lepel crème fraîche. In het brood had ik Siciliaanse zongedroogde tomaatjes gedaan en lekkere zoute, kleine olijfjes die nog in de koelkast lagen.

’s Avonds liep ik in plaats van met het gekochte blikje Chino met een pot jam de keuken uit. Dat vond ik blijkbaar wel op elkaar lijken. Tijd voor weer eens een nacht echt slapen in plaats van spoken?

2 reacties

  1. Klinkt weer lekker, maar waar is nu het recept van de focaccia?
    Enne wat was nou de onbedoelde grap van pieter?

    xxx

  2. Ik meen dat ik 500 gr. bloem van harde tarwe had genomen met 20 gr. verse gist (oplossen in warm water met beetje suiker). Dan natuurlijk een flinke hoeveelheid zout en een scheut olijfolie. Kneden en op de verwarming laten rijzen. Dan nogmaals kneden met wat olie en wat je er verder aan kruiden en andere zaken in wilt stoppen en de oven in. Ik had de oven op 200 staan en het brood heeft er ongeveer 40 minuten in gezeten.

    Grappig was natuurlijk dat hij dacht dat er na 2 uur wandelen een gebakken focaccia zou liggen.

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*