Toscane: homecooking & eetbeelden

In Italië vinden ze het maar raar als je al om half zeven eet. Dat snap ik wel, want dan zijn ze nog niet eens klaar met werken. Ons eetritme verschoof gedurende ons tweewekelijkse verblijf wat. We zijn slechts twee maal ’s avonds uit eten geweest, verder kookten we thuis en aten we ’s middags elders. Een peuter op houden tot half elf ’s avonds is toch niet ideaal, vooral omdat je zelf niet heel rustig kunt eten (hebben wij mogen ervaren, inclusief een partijtje overgeven omdat papa dacht hem zoet te houden met (Veel Te Veel) glazen perensap).

toscane2011_sfeer

Gelukkig houd ik erg van koken en was het absoluut geen straf om met bovenstaand uitzicht ‘thuis’ aan tafel te zitten.

Romige spaghetti met gegrilde groene asperges en een salade van kikkererwten, tomaat, ei en basilicum.

Fussili met oesterzwammen en witte boontjes met vers geplukte salie en een tomaatje.

Auberginerisotto, caprese en meloen.

Bruschetta royaal met gebakken courgette, tomaat, buffelmozzarella.

Aspergefrittata, borlottiboontjes met salie en paprika en fruitsalade.

Bruschetta, ik kan het blijven eten en ideaal wanneer je restjes brood hebt. Hier met gegrilde asperge.

Panzanella en dessert trio: aardbeitjes met balsamico, semifreddo uit een gebakswinkeltje en cantuccini met Vin Santo uit 2003 van onze boerderij.

Rozemarijnaardappeltjes en courgettefrittata met ricotta.

Spaghetti met tomatensaus en rucolasalade met gorgonzola dolce en geroosterde pijnboompitten (die geen bittere smaak geven, jeuh).

Tramezzini, voor de terugreis.

Dit was dus ‘onze’ wijn. We dronken het uit fles en van de tap.

Eetbeelden

De wijnvelden bij de agriturismo.

De gistingsvaten van onze wijn.

En een wijnproeverij.

Monniken aan de dis in een keramiekmuseum.

Een dag in Florence. De ‘mercato centrale’, veel streekproducten en groenten & fruit. We vergeten de Amerikaanse groep toeristen niet die het bijna uitgilden toen ze hele varkens aan de haak zagen hangen in een koelcel. Wij keken niet op of om, waar denken ze dan dat hun vlees vandaan komt?

Mispels en sappige Siciliaanse meloentjes.

De oranjerie in de Boboli tuinen te Florence.

Oregano dat groeit in het Middellandse zeegebied; een wereld van verschil met die grote blaadjes die ik in mijn tuin heb. Of eigenlijk heb ik de oreganoplant direct uit de grond gerukt toen ik thuis kwam: smakeloos spul. Gedroogd veel beter. Ons klimaat is ongeschikt voor deze plant.

Schmutzige oude olieflesjes in een kruiden&specerijen/Etruskisch museum in San Gimigniano.

toscane2011_eetbeelden_saffraan

Saffraan, ook in het museum.

toscane2011_eetbeelden_waterdrinkensiena

Acqua potabile; drinkbaar water bij de oude fontein op het Piazza del Campo in Siena.

toscane2011_eetbeelden_koeienpoggioantico

We bezochten een biologisch-dynamische boerderijgemeenschap met wandelende stereotypen. Maar dat gaf niet; ze hadden lekkere producten van rauwe melk.

toscane2011_eetbeelden_winkeltjepoggioantico

Productwinkeltje van de boerderij.

11 reacties

  1. Als je alleen de foto’s maar ziet is het al te begrijpen dat ik cursussen Italiaans koken volg … Heerlijk !

  2. Tja, zoekend in de buurt van Bergen op Zoom, kwam ik op http://www.cucinafrancesca.nl/

  3. Mmmmmm, het water loopt me in de mond. Ik ga morgen direct bruschetta maken. Met kippenleverpastei.

  4. Zien de wandelende stereotypen op een Italiaanse bioboerderij er eigenlijk net zo uit als de Nederlandse versie?

  5. Zeg Chris, als ik je heb geinspireerd om kippenleverpastij op je bruschetta te gooien, dan heb ik het toch niet helemaal goed gedaan!
    Ik heb de mijne toch het liefst met tomaat.

  6. Machteld: ja. Maar dan net iets charmanter, vanwege het donkere huidje.

  7. Leuk!!! Echt het eten ziet er zo heerlijk uit!

  8. Sorry Annemieke, smaken verschillen :-)

  9. Goh, al dat eten ziet er heerlijk uit! Krijg er spontaan honger van ;)

  10. Ik zie nou alle foto’s pas. Wat H E E R L I J K allemaal!

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*