Uit eten te midden van zeven heuvels

capolitijnseheuvel_avond_rome

Eten in Rome is een feest. Uit eten gaan is daar een heerlijk onderdeel van. Zowel voor de lunch als diner kun je op veel plekken goed terecht. Ik zoek echter wel graag van tevoren uit waar je goed kunt eten, want ik wil met slechts een paar dagen vakantie niet net steeds in slechte tentjes eindigen.

Gusto

Op onze aankomstdag vlogen we met de metro naar het noorden van het centrum. Na uitstappen bij stop Flaminio liepen we weer zuidwaarts. Aan de oostkant van Piazza del Popolo klommen we naar boven en keken uit over de stad. De zon scheen intens en dus zaten we, begin oktober, in onze hempjes van de warmte te genieten. Van het wandelen en de zon werden we hongerig en dorstig en via een omweg eindigden we bij Gusto. In twee parallel lopende straten zitten vier tentjes die zich allemaal tot Gusto mogen rekenen: een osteria, wijnbar, pizzeria en restaurant. Ook zit er een klein winkeltje met kookspullen naast.

auberginetorentje_gusto        pastapesto_gusto
Op internet vond ik gemengde recensies over Gusto, maar zes jaar geleden at ik er prima bij de osteria en dus gingen we nu het restaurant uitproberen. We smolten bijna weg in de zon en genoten van onze auberginetorentjes en pasta’s met een fris glas biologische Frascati erbij. Het enige gekke was de tien euro ‘servizio’ op de bon. Zo hoog heb ik het nooit eerder gezien.
Op onze laatste middag, enkele uren voor we terug vlogen, gingen we wederom naar Gusto. Het was leuker geweest weer naar een nieuw tentje te gaan, maar we hadden vooral veel zin in een zonplek met gegarandeerd goed eten en geen tijd meer om lang te dwalen. Ditmaal zaten we bij de pizzeria en namen twee witte pizza’s: de een met mozzarella, zongedroogde tomaatjes en gerookte ricotta en de ander met verse tomaten, rucola en parmigiano.

laatstelunch_gusto_rome

Agata e Romeo

Natuurlijk aten we tussendoor ook nog op andere plekken. De eerste avond gingen we naar Agata e Romeo, in Esquilino. Hij stond getipt in ‘Heerlijk Rome’ en de website zag er prima uit, maar….
…het werd een beetje een vreemde gewaarwoording. Eerst konden we de tent niet vinden en toen dat eindelijk gelukt was, rammelden we een minuut tevergeefs aan de deur. Door de gordijnen konden we niet naar binnen kijken, maar gelukkig opende daar eindelijk een oudere heer de deur voor ons.
We werden op een vierkante meter naast de deur neergezet en kregen met onze jassen nog aan de menukaart in handen. Die moesten we eerst bekijken voor we mochten gaan zitten. Heel ongemakkelijk. De prijzen van de gerechten waren niet enorm laag, maar ook weer niet zo hoog dat je met angst en beven weg zou rennen van tafel.
Eindelijk mochten we onze jassen uit doen en mochten we gaan zitten.
Doe je ogen dicht en stel je even voor: een ruimte met ongeveer tien tafels. De helft ervan bezet. En niemand praat. Dat is raar zeg! In de minuten die volgden, fluisterden de mensen aan andere tafels wat en wij keken elkaar vreemd aan en zochten naar de verborgen camera.

agataeromeo_rome
Deze stilte was niet het enige vreemde. Voor een restaurant dat lid is van de ‘jeunes restaurateurs d’Europe’ was het bizar ingericht. De ruimte had niet alleen de temperatuur van een verzorgingshuis, maar ook de geur en inrichting ervan. Aan de wand oude houten wandmeubels met theepotten erin en overal kant; zelfs op de wc-klep! Om dit geheel te compenseren hingen er dan wel weer heel erg lelijke moderne schilderijen aan de muur.
Het eten was prima, maar niet overweldigend. We aten vooraf gevulde courgettebloemen in een burratasaus en een  kaas-flan met gekonfijte peer. De gerechten werden geserveerd op ‘Xenos-achtig servies’ (aldus Mariëlle). Mijn pasta cacio e pepe heb ik zelfs grotendeels laten staan. Ik was moe van het nachtelijke opstaan, een dag lopen en onder de indruk van de bizarre sfeer. Bovendien zat er veel te veel vierseizoenspeper op.
Nee lieve mensen, ga er maar niet heen.

Bar del Fico

Door verschillende mensen waren we getipt over Bar del Fico. Hij zit ergens verstopt ten westen van Piazza Navona. We hebben er geen naakte vrouwen gezien die over tafels renden, maar ze hadden er wel lekkere kleine gerechten. Omdat we zin hadden in groenten, namen we puntarelle en geroosterde venkel. Eerstgenoemde, een groente die je veel op de Romeinse menukaarten ziet, bleek traditiegetrouw geserveerd met een ansjovisdressing. Geen sliert was onbespaard gebleven en ik gruwel van alleen de lucht van ansjovis al, dus ik genoot lekker van mijn geroosterde venkel. Geen straf zeg: heerlijk zacht en vol van smaak en fijn aangevuld met al even zachte parten rode ui en tomaat. De witte huiswijn was helaas een beetje te zoet.

groenten_bardelfico_rome fontanadeiquattrofiumi_rome2013

vrolijkedames_bardelfico

Da Giggetto

Zoals je eerder deze week kon lezen, at ik er net als zes jaar geleden buffelmozzarella. Die was erg lekker. De gefrituurde artisjok, daarvoor ga je vooral naar de Joodse wijk, vond ik een beetje naar oud vet smaken. De gefrituurde buffelmozzarella die we er ook aten, was niet zo bijzonder. Vooral erg zonde van de lekkere mozzarella.

Trattoria Cecio

Onze derde en laatste avond. Na drie dagen zalig slenteren en een middag in Eataly kozen we om ergens op de bonnefooi iets in de buurt van ons appartement te gaan eten. Geen reviews, geen adresje. Mariëlle spotte een deurtje zonder schreeuwerige borden en we gingen naar binnen bij trattoria ‘Kikkererwt’ door een kleine automatische schuifdeur. Binnen was het klein en druk, maar er was nog een tafeltje voor ons. Drie vriendelijke jonge obers gaven ons de kaart waar opvallend veel gerechten opstonden voor zo’n kleine keuken. Ik ging in de herhaling voor de tonarelli cacio e pepe en Mariëlle koos voor ravioli met truffelsaus. Beide echt prima.

cecio_rome2013

En toen was ik weer thuis. In de kou, regen en wind, maar met meegenomen broodjes van Panella, puntarelle, radicchio di Castelfranco en natuurlijk de geweldige buffelmozzarella en andere kazen van Eataly. Dat was heerlijk lunchen.

romeinselunch_thuis

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*