Verloftruffels

Op een gegeven moment had ik gewoon niks meer te doen. Een laatste overdrachtsmail, bureau opgeruimd. Er viel niks meer uit te stellen, niks meer te bedenken wat ik nog moest doen. Er zat niks anders op dan mijn collega’s gedag te gaan zeggen.

Natuurlijk is het een weer een nieuwe mijlpaal; zwangerschapsverlof en zoals mijn zusje smste ‘het aftellen is begonnen’. Nou, zo voelt het nog niet helemaal. Maar wat is een mijlpaal zonder feestje? En wat is een feestje zonder eten?
Nee, niet al te uitbundig, dat kan mijn huidige kwaal niet aan, maar gewoon iets fijns. Het bonbonwinkeltje tussen werk en auto lokte me naar binnen. ‘Verloftruffels, speciaal voor zwangere dames!‘ stond er met grote neonletters op de pui. Nou, als dat geen synchroniciteit is, dan weet ik het ook niet meer. ;)

Whisky voor P. en de pindakaas-, sinaasappel- en hazelnoottruffel om samen te delen.

één reactie

  1. He darling,
    Jeetje, dan heb je gewoon opeens vrij omdat je straks een kindje gaat krijgen. Het blijft toch allemaal een beetje vreemd…Het schijnt dat je echt gaat’groeien’ die laatste maand. Ook omdat je stopt met werken, maar vooral omdat de ontwikkeling van het kindje voltooid is en hij dus alleen nog maar echt gaat groeien. We zullen zien!

    Als ik ’s ochtends de computer aanzet dan heb ik zo een paar dingen die ik altijd eerst even check voordat ik me ga bezighouden met mijn werk. Zo kijk ik altijd even of je nog iets nieuws op je blog hebt staan. En aangezien het altijd over eten gaat, krijg ik negen van de tien keer trek in allerlei rare dingen waar je nog geen trek in zou moeten hebben voor negen uur ’s ochtends. Haha, how funny is that? Dus nu zat ik alweer te smakken bij die truffels. Goed, die kunnen ook nog bij de koffie, dus dat is iets logischer dan quacemole…maar ook dan krijg ik zin in eten! Blijft leuk!

    Je hebt wel een goede tijd uitgezocht voor verlof. Het is zo mooi buiten, zeker als de zon schijnt!

    Kus, Laura