Zielloze diepvriespizza

Peutertje werd vandaag ineens (buik)ziek en we besloten derhalve om onze geplande burritomaaltijd uit te stellen tot morgen. Want chili en guacamole, dat is wel erg zwaar voor zo’n zwak maagje.
Maar ik ben natuurlijk een reuzezeikerd wat mijn avondeten betreft en laat me niet afschepen met een boterham. P. wel, maar P. is vreselijk makkelijk en mikt gewoon een burgertje met mayo op zijn brood. De kleine meneer wilde alleen wat sojayoghurt.

Inmiddels was ik al onderweg naar de winkel. Want ik wil geen boterham als avondeten, maar iets wat warm en zout is. In de zomer hoeft het overigens zeker niet altijd warm. Maar nu wel.
Omdat ik ook geen zin had om te koken, waagde ik me maar weer eens aan een diepvriespizza. Waarom snap ik zelf ook niet, want na de vorige keer heb ik de hele avond op twitter zitten zeuren, omdat het toch weer tegenviel.
Maar hee, die biologische was toch niet zo vies? Vroeger niet nee, toen AH nog een vierkazenvariant had, maar tegenwoordig is er alleen maar mozzarella met zo’n blijkbaar verplichte kwak ‘pesto’.

Waar een zelfgemaakte pizza kreunend en bubbelend van passie uit de oven komt, kruipt zo’n diepvriespizza toch een beetje stilletjes en zielloos tevoorschijn met zo’n ‘nou, het moet dan maar’ houding.
Enfin, het moet gezegd, deze smaakte beter dan de variant die ik een tijd geleden at. Maar nog steeds flauw, terwijl hij stijf staat van het zout en met veel te zure tomatensaus waar dan wel weer dextrose in zit.

Ik heb van huis uit gelukkig niet geleerd om kant-en-klaar te eten. Mijn moeder is bijna nog kanslozer met kant-en-klaar eten dan ik. Zij stond vroeger die ene keer in het half jaar dat we diepvriespizza’s haalden nog een half uur in de keuken om alle vier onze pizza’s te pimpen. Beetje knoflook, olie, dungesneden ui, een olijf, artisjokken…. ik wist het vandaag te beperken tot olijfolie en zwarte peper.

8 reacties

  1. Haha!
    Beterschap voor kleine snuit.

  2. Hehe, als vegetariër wil je toch zielloos voedsel? Ach, om pieken te kennen moet je soms door dalen gaan. Ik eet ook best weleens een zwaar gepimpte diepvriespizza. Maar die zal ik niet proberen culinair te reviewen.

  3. Gewoon niet meer doen hé.
    Wij mochten (nog steeds eigenlijk niet) kant en klaar eten, eten. Me ouders vertrouwden al dat fabrieksspul vol dierlijke&plantaardige restjes die men normaal zou weggooien(me vaders worden. Die aversie heb ik behouden.

    Beterschap voor de kleine!

  4. Herkenbaar. Sinds ik zelf pizza’s bak eet ik nooit meer een diepvriespizza. En zelfs mijn vriend, die voor wij samenwoonden leefde op kook en stoommaaltijden en diepvriespizza’s vindt ze nu niet lekker meer.

  5. Haha ik zie het nog voor me … aan de ene kant denk dat het opleuken inderdaad het doel van even snel een beetje voorbij schoot, aan de andere kant … heb ik dat op mijn beurt weer van huis uit meegekregen: m’n opa maakte al van een drol een feestje. De oorlog zijn ze iig creatief doorgekomen.

  6. De Amerikaanse kaas/ui pizza heb ik een paar jaar terug nog gehad: die ging wel, dwz: het moet een Amerikaanse en geen Italiaanse pizza voorstellen, dat scheelt al. En doen zoals de Japanners doen: er tabasco over mikken. In een Japanse pizzeria’s krijg je altijd een flesje tabasco op tafel (ze maken in Japan trouwens best redelijke margaritha’s, niet te vergelijken met diepvriespizzeria’s).
    En een zak kerstomaten (indien in het seizoen) of diepvriesdoppers erbij eten, bij die pizza, want met die ui kom je natuurlijk niet aan je 200 g groenten

  7. Hihi.

    Geloof het of niet, maar als ik al zo ver ben dat ik een diepvriespizza eet, maak ik me niet zo druk om die 2 ons groenten. :p

  8. Zielen bestaan niet.

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Powered by sweetCaptcha