Van appels met kaneel en pompoenen

Ik heb zin in warme appel uit de oven. In een terracotta bakje en met echte kaneelstokjes ertussen gestoken. Daarmee zit de op handen zijnde herfst definitief in mijn hoofd. Maar het verlangen naar warmte is nog niet voorbij en die twee zaken lijken moeilijk te verenigen. Wat moet ik met dat onbevredigde zonverlangen?

In de kast leggen voor volgend jaar? Met de gordijnen dicht en bouwlampen aan spaghetti met kerstomaatjes en basilicum eten? Naar buiten rennen als de zon schijnt en daar blijven staan tot ze weer weg is? Naar buiten rennen als het regent en dan de wolken ‘moonen’?

Laat ik hopen dat er nog duizend-en-één Geweldig Leuke Zaken aan de herfst en winter zijn die ik momenteel even heel erg ben vergeten.

3 reacties

  1. He leuk blog heb je! Ik was op zoek naar een recept voor oerwortels en ben zo hier terecht gekomen… :) Was een recept van 2008 dus ben maar even doorgebladerd naar de nieuwere posts… Ja die zomer he… wil nog niet echt komen en gaat ook niet meer komen denk ik… Zucht..

  2. Ik heb kastanjes, eikels en denneappels geraapt in het bos. En mijn peuter beloofd dat we snel eens tamme kastanjes gaan eten, dus…. herfst.

    Bedankt voor je compliment trouwens!

  3. Dat rennen is het bij mij dus en welteverstaan naar de speeltuin en het bos. Eventjes nog genieten van de laatste zonnestralen.

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*