Van de norse Romein die ineens een vrolijkje werd, gedroogde kiwi en een artisjok

De Romein achter de bar die eigenlijk de hele week al wat nors keek en waar ik nog niet eerder mijn bonnetje aan had gegeven, toonde zowaar iets van vrolijkheid toen ik voor hem stond. Kwam het doordat ik verwachtingsvol en olijk mijn bonnetje naar hem toe schoof? Of zag ik er best leuk en schattig uit met mijn mooie kralenketting en matchend sjaaltje om mijn hoofd? Ik kreeg direct een lesje Italiaanse voor beginners van hem.
‘Cappuccino’ las hij op het bonnetje en richtte zich tot mij ‘due cappucci-ni‘. Ja, maar natuurlijk. Dat zeg ik al goed hoor. Ik lach lief. Ik zag het broodje dat verdacht veel op brioche leek er onterecht voor aan en toen kon meneer zijn tweede les inzetten, dit keer met gebaren erbij. Het was een Venetiaans broodje. Venezia zei hij, terwijl hij een gondelier na deed. Maar toen riep ik er direct achteraan ‘Si, conosco Venezia!’. Die zag hij niet aankomen en braaf ging hij onze cappuccini maken.

We zaten vol energie om richting Campo dei Fiori te trekken; de oudste groenten- en fruitmarkt van Rome. Er staan echter ook andere kraampjes, onder andere vis, bloemen en tassen. Een wat oudere man zat een beetje malloot keukenwaar te verkopen; schillertjes voor slierten wortel en gekke plastic tools om krullen uit je groenten te halen. Ik zag er felgekleurde gedroogde kiwi en sinaasappels die ik niet kon laten liggen.

Een wandeling langs het kattenforum (Largo Argentina), waar de katten lekker lagen te maffen en nog even wat opgeladen in ons verblijf met een espresso, want antiek Rome stond op ons programma voor de namiddag. Palatino, Forum Romanum en het Colosseum. Het blijft indrukwekkend, zoveel ouds bij elkaar.

Voor de eerste keer deze week aten we in ons hotelletje, waar een eetcafe bij zit waar je ook kunt eten als je er niet verblijft. Er werken drie koks, maar wij zien er altijd Francesca, die gisteren ook voor ons kookte. Er zijn maar vijf tafeltjes, dus het is er rustig. We namen mixed bruschetta, die waren voorzien van een heerlijke topping: puree van kalamata olijven, eentje met caprese, gegrilde dunne groene asperges, aubergine, paprikadip. P. nam nog een lasagna van asperges en pompoen en ik fettucini met pecorino, olijven en asperges.

Zondag was relaxdag met een extra veel niks doen. De signore die ik ’s ochtends aan de lijn kreeg van het museo della pasta (iets met renovatie, wilde weten of ze alweer open waren), maakte me duidelijk dat het een rustdag was door me een buona domenica te wensen en af te sluiten met een of andere zegening.

Goed, dan een wandeling door San Lorenzo, de studenten/krakerswijk. En dat is zichtbaar! De hele wijk is bezaaid met kapotte bierflesjes, glasscherven, graffiti, zelfs op de kerkdeuren. Hier gebeurt veel. Deze auto lijkt het slachtoffer te zijn geweest van een scène met drank, agressie of een uit de hand gelopen BBQ..










Eindelijk gingen we gefrituurde Joodse artisjokken eten. Ongepland zaten we ineens bij de trattoria waar Tertia jaren geleden ook had gegeten (ik herkende de folder die we kregen bij het afrekenen). Leuke tent, goed eten, lief bedienend personeel. Ik kreeg een complimentje over mijn vermogen om in het Italiaans te bestellen en te vragen, dus toen vond ik ze natuurlijk extra lief. Giggetto heet de tent. Onze eerste gang bestond uit een lekker knapperige gefrituurde artisjok en een (superlatieven gaan hier te kort komen) perfect heerlijk romige verse bol mozzarella di bufala. Als iemand mij wil vertellen waar ik in Nederland zoiets heerlijks kan kopen, dan hoor ik het graag.

En nu lieve snuitjes, de laatste dag Rome; picknicken in Parco Appia Antica en vanavond nog een lekker hapje eten.

2 reacties

  1. Smaken die gedroogde kiwi’s en sinaasappels een beetje?

  2. Ik vond de kiwi erg lekker, nogal zoet ook. De sinaasappel was wat bitter.